Baktığını görebilmek, gördüğü güzellikleri fark ederek değerini bilmek ve bu değerlere şükredebilmek, kendini mutlu etme yolunda insanın sahip olduğu en güzel meziyetlerdendir. Baktığı yerdeki, yaşadığı olaylardaki güzel ve olumlu yanları görebilmekle artar mutluluğun kalitesi.
İnsanın kendisi çeker mutluluğu ya da mutsuzluğu bir mıknatıs, bir sünger gibi... Güzellikleri görmeyi bilenler mutlulukları, olumsuzlukları görmeyi bilenler ise mutsuzluğu yakıştırırlar bir elbise gibi kendilerine.
Mutluluk elbisesini giyenler; tebessümleriyle, sevinçleriyle, aldıkları huzurla süsleyerek tamamlarlar güzelliklerini. Mutsuzluk ...

Bir varmış bir yokmuş... Bir büyümüş çocuk varmış... Evden işe gelirken yolda durmuş... Caddede arabalar hızla yanından geçiyormuş... Hala yaşıyor olmak büyük bir mucize diye düşünmüş...
 Annesi erken kalkmasını tembihlediği halde yine bildiğini okumuş... Şimdi yasak saatte işe gitmek için durakta otobüs bekliyormuş... Beklediği otobüs uzun süre gelmemiş... Beklemek sıkıcıymış... Arkasındaki parkta çim biçiyormuş bir makine, vızır vızır... Durak sarsılmış, dengesini kaybeden makine camları parçalamış. Hastanede açmış gözlerini büyümüş çocuk... Yüzü sargı içinde, annesi bir köşede şaşkın ağlıyor, “Yüzü bir daha asla eskisi gibi olamaz” diyor doktor... “Göz kapaklarını kontrol edebilir belki.”

Şöyle bir düşünün. Bu güne kadar “İşte bu benim günüm” dediğiniz bir gün yaşadınız mı? Tamamı kendinize ait, tamamı kendinizle beraber, yirmi dört saat geçirdiniz mi hiç? Bu yirmi dört saatin her dakikasını (1.440 dk) ve her saniyesini (86.400 sn) kendiniz için kullandınız mı? Her şey o kadar hızlı ve o kadar çabuk değişiyor ki, bu hız karşısında insan kendisini unutuyor. “Değişenler”e ayak uydurmak isterken, değişen biz oluyoruz. Başımızı kaldıralım ve gerçekten bakalım şöyle bir etrafımıza. Çağımız insanının kendisine ait bir günü bile yokken, ortaya çıkan yenilikler, sözde insan için yapılıyor; fakat bu yenilikler karşısında insan kendisiyle baş başa kalamıyor ve kendisini kaybediyor. Sonrasında ise hiç karşılaşmadığı problemler bırakmıyor yakasını. Dertler, sıkıntılar ...

1. Her duyduğunuza, her gördüğünüze inanmayın. Görünenin ve duyulanın ardındakini araştırın.
2. Kalbinizin söylediği yer, hiç bilmediğiniz, hiç uğramadığınız bir yer de olsa gidip bakın.
3. Ne istediğiniz kadar ne istemediğinizi de bilin. Bu, karar verme aşamasında daha belirleyici bir kriterdir.
4. Tecrübeli kişilerin önerilerini kulak arkası etmeyin. Onlardan daha zeki ve bilgili olduğunuzu düşünseniz bile...
5. Burnunuzun dikine gitmeyin. İnat, kimi zaman engelsiz bir yolda bile önünüze engebeler çıkarabilir.

ŞEYH EDEBÂLÎ

Âlim... Mutasavvıf... Osman Gâzi’nin hocası ve kayınpederi. Osmanlı Devleti’nin kuruluş yıllarında yaşamış ve devletin kuruluşunda mânen büyük rol oynamıştır.
1201 yılında Karaman dolaylarında doğduğu tahmin edilen Edebâlî, ilk tahsiline Karaman’da başladı. Daha sonra Şam’a giderek, devrin bilginlerinden İslâmî ilimleri öğrendi. Memleketine dönünce Eskişehir’in İtburnu köyünde ilim öğretmekle meşgul oldu.
Edebâlî, tasavvufa yönelerek Baba İlyas Horasânî’nin halifesi oldu.
Bilecik’te bir tekke açarak Anadolu’nun Türkleşmesinde ve İslâmlaşmasında büyük rol oynamıştır.

Kalbinize her zaman güvenmeyin:
Duygularınız başka, aklınız bambaşka bir şey söylüyorsa, karar vermekte acele etmeyin. Duygularınız zaman zaman sizi yanıltıyor olabilir. Kabul etmek istemediğiniz bazı gerçekler, aşırı duygusal davranmanıza ve hakikati saptırmanıza neden olur. Bunun için gerçekçi olun ve kendinize zaman tanıyın. Çevrenizden destek alın:
Karar alırken sizi çok iyi tanıyan yakınlarınıza, ailenize ve arkadaşlarınıza danışın. Bazı durumlar içinden çıkılmaz bir hal alabilir; dışarıdan bakan ve sizi iyi tanıyan bir göz olayları daha objektif bir şekilde değerlendirebilir.Duygularınızın değişimin; takip edin: Duygularınız ve isteklerinizi belli aralıklarla notlar halinde ...

Her yıl ülkemizde  binlerce  kişi  kendi  işini kurmayı deniyor. Kimileri başarılı olurken, kimileri de umduklarını bulamamanın hüsranını yaşıyorlar. Sahi, sizin de aklınızda kendi işinizi kurmak var mı? En azından günün birinde bunu yapmak istiyorsanız yazıyı dikkatle okuyun derim. Çünkü öncelikle kendinizi hazır hissetmeniz ve denemeniz gerekli. Girişimcilik zorlu bir yolculuk ve kimsenin tekelinde değil. Kendi işini kurmak da öyle sanıldığı kadar kolay olmuyor. Riskli, dolayısıyla tedbir almayı, her zaman bir B planı bulundurmayı zorunlu kılan bir olgu girişimcilik. Öncelikle girişim fikrinizin başarılı olup olmayacağını test etmeniz gerek. Sonrasındaysa girişimcilik konusunda uygun kişisel niteliklere sahip olup olmadığınızı ölçmelisiniz.

<Karanlık Bir Hayat
Basil Zaharoff, 6 Ekim 1849 tarihinde Osmanlı Devleti’nin o zamanki Muğla Bucağı’nda fakir bir Rum ailesine mensup olarak dünyaya gelmiştir. Ailesi, aslen İstanbul kökenlidir ve buradaki eski Rum mahallesi “Tatavla”da (Kurtuluş) ikamet etmiştir. Zaharoff, zengin olmak hırsıyla Avrupa yollarını arşınlarken aradığını en sonunda Atina’da bulacaktır. Artık, Galata Borsasında ve Avrupa’da kovaladığı küçük işler sona ermiş; büyük ve kanlı işlere soyunmanın zamanı gelmiştir. Çünkü, İngiliz Nordenfeldt silah sanayiinin, Atina’daki “Doğu İşleri Temsilciliği”ni Basil Zaharoff, 1877’de elde etmeyi başarmıştır.

“Ne işler açtın başıma
Maliye ortak aşıma
Tahsildar taktın peşime
Unuttun bizi Süleyman
Dağıttın bizi Süleyman
Mahvettin bizi Süleyman”
Yukarıdaki şarkı sözleri yetmişli yılların ünlü sıra dışı şarkıcısı Öztürk Serengil’e ait. Süleyman’sa şu bizim Süleyman Demirel.
O günleri yaşayanlar, bir sinemacının kalkıp da ne diye şarkıcılığa soyunduğunu gayet iyi anlar. Üstelik “her akşam ...